Polisten çocuk mektubu

Emniyet Genel Müdürlüğü, resmi internet sitesinde çocukların ağzından anne-babalara mektup yazdı. 'Pulsuz dilekçe' başlığıyla yayımlanan mektupta, çocuğun bütün duygu ve düşüncelerini dile getirebilmesi halinde ebeveynlere, "Sürekli bir büyüme ve değişme içerisindeyim. Sizin çocuğunuz olsam da sizden ayrı bir kişilik geliştiriyorum. Beni tanımaya ve anlamaya çalışın." diyebileceğine dikkat çekildi.

Çocukların deneme ile öğrendiğinin vurgulandığı mektupta, çocuğun oyunda, arkadaşlıkta, uğraşlarında özgürlük isteyeceği, davranışlarının sonuçlarının kendisinin görmesi gerektiği dile getiriliyor. Çocuğun devamlı şımarmak istediğinin kaydedildiği mektupta şu ifadeler yer aldı: "Büyümeyi çok istiyorsam da ara sıra yaşından küçük davranmaktan kendimi alamıyorum. Bunu önemsemeyin. Ama siz beni şımartın. Hep çocuk kalmak isterim sonra. Her istediğimi elde edemeyeceğimi biliyorum. Ancak siz verdikçe alamadan edemiyorum. Bana yerli yersiz söz de vermeyin. Sözünüzü tutmayınca sizlere güvenim azalıyor. Bana kesin ve kararlı davranmaktan çekinmeyin. Yoldan saptığımı görünce beni sınırlayın. Koyduğunuz kurallar ve yasakların hepsini beğendiğimi söyleyemem. Ancak, hiç kısıtlanmayınca ne yapacağımı şaşırıyorum. Tutarsız davrandığınızı görünce hem bocalıyor hem de bundan yararlanmadan edemiyorum. Öğütlerinizden çok davranışlarınızdan etkilendiğimi unutmayın. Beni eğitirken ara sıra yanlışlar yapabilirsiniz. Bunları çabuk unuturum. Ancak, birbirinize saygı ve sevginizden azaldığını görmek beni yaralar ve sürekli tedirgin eder."

"ÇOK KONUŞUP, BAĞIRMAYIN, BENİ DİNLEYİN"

Çocuğun ebeveynlerinin çok konuşup, bağırmasını istemediğine işaret edilen mektupta, çocuğun yüksek sesle söylenenleri pek duymayacağına dikkat çekiliyor. Yumuşak ve kesin sözlerden çocuğun daha çok etkilendiğinin hatırlatıldığı mektupta, çocuğun 'Ben senin yaşındayken' diye başlayan tavsiyelere hep kulak ardına attığı kaydedildi. Çocuğun, küçük hatalarının 'büyük suçmuş' gibi başa kakılmasından hoşlanmadığının vurgulandığı mektupta anne polis, çocuk ağzıyla anne babalara şöyle hitap ediyor: "Bana yanılma payı bırakın. Beni, korkutup sindirerek suçluluk duygusu aşılayarak usandırmaya çalışmayın. Yaramazlıklarım için beni kötü çocukmuşum gibi yargılamayın. Yanlış davranışımın üzerinde durup düzeltin. Ceza vermeden önce beni dinleyin. Suçumu aşmadığı müddetçe cezama katlanabilirim. Beni dinleyin. Öğrenmeye en yatkın olduğum anlar, soru sorduğum anlardır. Açıklamalarınız kısa ve öz olsun. Beni yeteneklerimin üzerinde işlere zorlamayın. Ama başarabileceğim işleri bekleyin. Bana güvendiğinizi belli edin. Beni destekleyin; hiç değilse çabalayayım. Beni başkaları ile karşılaştırmayın; umutsuzluğa kapılırım. Benden yaşımın üzerinde olgunluk beklemeyin. Bütün kuralları birden öğretmeye kalkmayın; bana süre tanıyın. Yüzde yüz dürüst davranmadığımı görünce çok şaşırmayın. Beni köşeye sıkıştırmayın; yalana sığınmak zorunda kalırım. Sizi çok bunaltsam bile soğuk kanlılığınızı yitirmeyin. Kızgınlığınızı haklı görebilirim ama beni aşağılamayın. Hele başkalarının yanında onurumu kırmayın. Unutmayın ki, ben de sizi yabancıların önünde güç durumlara düşürebilirim."

"BENİ OLDUĞUM GİBİ KABUL EDİN"

Anne babalarının çocuğa haksızlık edildiğini anladıkları durumda bunu açıklamaktan kaçınmaması gerektiğinin belirtildiği emniyet mektubunda, özür dilemenin ebeveynlerin çocuğa olan sevgiyi azaltmayacağı ifade edildi. Mektubun son bölümünde ise çocuk anne-babasına şunları söylüyor: "Biliyorum, ara sıra sizi üzüyor, belki de düş kırıklığına uğratıyorum. Bana verdikleriniz yanında benden istediklerinizin çok olmadığını da biliyorum. Yukarıda sıraladığım istekler size çok geldi ise bir çoğundan vazgeçebilirim; yeter ki beni ben olarak seveceğinize olan inancım sarsılmasın. Benden 'Örnek Çocuk' olmamı istemezseniz, ben de sizden kusursuz ana-baba olmanızı beklemem. Sevecen ve anlayışlı olmanız bana yeter. Sizin çocuğunuz olarak doğmak elimde değil de ama seçme hakkım olsaydı, sizden başka kimsenin çocuğu olmak istemezdim."